حمایت اجتماعی مثبت درکار وکاهش خطر ابتلا به دیابت

 موارد ابتلا به دیابت هر روز رو به افزایش است و درحالیکه ابتلا به این بیماری بیشتر با فاکتورهای خطری مانند چاقی ، فشار خون بالا، عدم فعالیت فیزیکی مرتبط می باشد، محققین نشان دادند که استرس می تواند تأثیر شدیدی بر خطر ابتلا به دیابت داشته باشد.

 دانشمندان درتحقیق اخیر نشان دادند که پایین بودن حمایت اجتماعی و بالا بودن میزان استرس در محل کار می تواند عاملی با صحت بالا برای پیش بینی دراز مدت  ابتلا به دیابت باشد (حتی در کارمندانی که بنظر سلامت می رسند).

نتایج این تحقیق درژورنال occupational Health psychologyمنتشر گردید . محققین به مدت 3 سال و نیم  به بررسی کارمندان زن و مرد پرداختند و نشان دادند که وضعیت شغلی می تواند  تأثیرات پیشگیرانه یا پیش بینی کننده  بر ابتلا به دیابت نوع 2 داشته باشد. شانس ابتلا به بیماری دیابت در طول این مدت در شرکت کنندگانی که از حمایت اجتماعی بالایی درمحل کار برخوردار بودند، 22 درصد کمتر بود و شانس ابتلا به دیابت در  افرادی که به توصیف خودشان بیش از حد به کار می پرداختند یابرعکس کمترین تراکم کاری را داشتند 18 درصد بود.

نتایج برای فاکتورهای خطر متفاوت از جمله سن ، سابقه ی فامیلی، میزان فعالیت  نمایه ی توده ی بدنی کنترل گردید.

دکتر Tokerمی گوید: این یافته ها تصویر هولناکی از افزایش نگرانی در مورد  میزان ابتلا به دیابت در میان افرادی با میانگین سنی 48 سال برای محققین بوجود آورده است. ابتلا جمعیت کاری به دیابت موضوع نگران کننده ای است این مسئله هم برای کارمندان و هم صاحبان مشاغل از نظر عدم حضور افراد  و هزینه های پزشکی بسیار نگران کننده است. در این تحقیق 5843 کارمند شرکت کردند شرکت کنندگان همگی سالم بوده و هیچگونه علامتی  در مورد دیابت در آنها مشاهده نگردید.

به منظور ارزیابی عوامل کاری بر بروز دیابت دکتر Tokerوهمکارانش پرسشنامه ای را براساس مدلهای بسط یافته درمورد فشارهای شغلی به شرکت کنندگان ارائه  دادند که در آن میزان حمایت اجتماعی ، ارزیابی فرد از میزان تراکم کار او ، میزان کنترل فرد بر آرامش محیط کار و عوامل  بیرونی درنظر گرفته شد . بعد از مصاحبه ی اولیه و آزمایشات سلامت افراد، دانشمندان به مدت 41 ماه  شرکت  کنندگان را مورد پیگیری قرار دادند در طی این مدت 182 نفر به دیابت مبتلا شدند .

 هنگامیکه این نتایج با گزارش از وضعیت شغلی این افراد مقایسه گردید، حمایت اجتماعی به عنوان یک فاکتور محافظتی قوی علیه ابتلا به دیابت از نتایج سر بر‌آورد.

 افرادی که از حمایت بسیار کمتری درمحیط کار برخوردار بودند نسبت به کارمندانی  که از حمایت اجتماعی بیشتری برخوردار بودند بیشتر به بیماری دیابت مبتلا شدند. میزان بار وتراکم کار نیز با ابتلا به این بیماری ارتباط دارد، کارمندانی که بیش از حد بار کاری  دارند و کسانی که کمتر ازحد معمول کار می کنند هر دو در معرض افزایش خطر ابتلا به دیابت بودند.

دکتر Tokerمی گوید: نتایج تاثیرات منفی تغییرات محیط کار نشان می دهد در محیط های کار جدید میزان ساعات  کاری کارمندان خیلی بیش از قبل است علاوه بر گذراندن ساعت های بیشتردر محل کار، تکنولوژی این امکان را فراهم  آورده است که بطور دائم بتوانیم با کار مرتبط باشیم و این انتظار  را که تکمیل کار می تواند درساعات غیر کاری نیز انجام شود را افزایش داده است و نهایتاً به تراکم کار افزوده است و این موضوع عوارض سنگینی بر سلامتی ما به جا می گذارد.

یکی از جالب ترین یافته های این تحقیق مضرات کاهش تراکم بار کار به اندازه ی مضرات افزایش تراکم بارکار بروی کارمندان است که نشان می دهد کاهش بار کار از دوش کارمندان بسیار پرمشغله  تأثیرات دلخواه ما را ایجاد نخواهد کرد. کارمندانی که دارای تراکم کار بالایی هستند تحت فشار روحی  شدیدی قرار دارند اما هنوز برای ارضاء شغلی خود نیاز به ایجاد احساس  چالش با کار را دارند بنابراین کاهش تراکم کار می تواند به همان اندازه ی پرکاری مضر باشد.

 بنابراین  برای تصحیح تغییرات محیط کار باید درتراکم کار تعادل ایجاد کرده وحمایت های اجتماعی درمحیط کار را از جمله حمایت احساسی ، قدردانی از انجام کارهای موفق و بهبود ارتباطات درمحل کار مورد توجه  قرارداد.

منبع: www. sciencedaily.com/releases/2013/05/130509123641.htm